غار فراموش شده کرد در استان قزوین‌

دهانه غار در ضلع جنوب غربی ده قرار دارد. تا آنجا تقریبا نیم ساعت راه است. دهانه غار نسبتا بزرگ است و در حدود 15 متر طول و 10 متر ارتفاع دارد. از دهانه غار به سمت داخل کمی راهرو باریک شده تا جایی که مجبورید به حالت خزیدن در این راهرو حرکت کنید. بعد از حدود 20 متر راهرو عریض شده و به تالار چاه می‌رسید. در این قسمت باید  یک طنابچه را دور یک سنگ آهکی سوراخ شده بلوک کرد و کارگاه فرود زد. فرودی به ارتفاع 12 متر که کاملا در فضا می‌باشد.

  در پایین فرود وارد تالار اصلی غار می‌شویم. تالاری بسیار بزرگ و وسیع که خود به چندین راه تقسیم می‌شود. اکثر راه‌های سمت چپ به‌ویژه  تعدادی از راه‌های کف و سقف به بن بست می‌خورند‌. از یک راه گربه رو به صورت خزیده می توان به  داخل رفته و به یک حوضچه آب  رسید که در گوشه آن تعداد زیادی استخوان انباشته شده است  و در نهایت بن بست است‌.

 اما مسیر دیگری در سمت جلو هست که از پله‌ای به ارتفاع 4 متر صعود کرده، از داخل گربه رویی بسیار تنگ و به طول 2 متر وارد تالار بعدی می‌شود‌. در این تالار تعدادی استلاگمیت و استلاگتیت  طوری قرار گرفته اند که انگار شخصی را در وسط خود محاصره کرده اند‌. نام این تالار، محاصره است و از سوراخی به اندازه 70 سانت در 50 سانت که به شکل دهان یک مار است می توان وارد تالار بعدی شد‌. در این تالار تازه احساس می‌کنید که این غار بسیار بزرگ و گسترده است‌. تالاری به طول 50 متر و ارتفاع 2 متر و عرض 7 متر که هزاران تزئینات سوزنی آهکی از سقف آن آویزان است و در دوطرف آن ، استلاگمیت‌های فوق العاده زیبا شکل گرفته است‌. اسم این تالار ، شیاطین است‌.

 تالار شیاطین در همان ابتدا مسیری به سمت راست دارد که این تالار سمت راستی سقفی در حدود 10 متر دارد و استلاگمیت‌های فوق العاده بزرگ و متفاوت با تالار شیاطین دارد که نام آن  تالار فرشته‌ها است‌. تالار فرشته‌ها و تالار شیاطین به موازات هم جلو رفته و به تالار بسیار بزرگ و با عظمتی می‌رسند. این تالار به قدری وسیع است که شاید فقط خود این تالار به اندازه یک غار رودافشان، بزرگ باشد (با این تفاوت که هیچ کدام از تزئینات آهکی این تالارها شکسته نشده و دست نخورده است)‌. اسم این تالار  ضیافت است‌. در گوشه سمت چپ این تالار یک ردیف آهکی به طول 10متر و ارتفاع 2 تا 5متر شکل گرفته است که انگار گروهی آدم ،انگشتان خود را به سوی آسمان گرفته‌اند.

 اگر مسیر را به سمت جلو ادامه دهید به پله‌ای لغزنده به ارتفاع 5 متر می‌رسید که از داخل گربه‌رویی باریک به تالار بعدی می‌رسد‌. در این قسمت  یک راهرویی به عرض 50 سانت وجود دارد که در دو طرف آن تشکیلات آهکی به مانند نگهبانان راهرو ایستاده اند‌. نام این راهرو، نگهبان است  و می توان با گذشتن  از یک سوراخ باریک از پله‌ای به ارتفاع 5 متر پایین آمد.

 در ادامه مسیر وارد راهروی دیگری می‌شویم‌. باید این راهرو را به طول 50 متر و عرض 5 متر  به سمت جلو ادامه داد. تعدادی از گربه‌روهای این تالار به تالارهای دیگری متصل می‌شوند و مجددا به همین تالار بر می‌گردند‌. در انتهای این راهروی عریض یک پله به ارتفاع 6 متر را صعود کرده از کنار قندیل‌های وحشت انگیز سقف عبور کنید تا وارد تالاری سربالایی شوید‌. این تالار به سمت بالا بن بست می‌شود و به سمت پایین وارد همان راهرو می‌شود‌. ولی در اینجا یک شکاف وجود دارد که از این شکاف می‌توان وارد یک تالار زیبای آهکی نمکی شد‌. این تالار پس از چرخشی از طریق یک مسیر گمراه کننده به راهروی اصلی برمی‌گردد‌.

 در این غار نه خبری از فرکانس‌های مزاحم جامعه است  و نه خبری از تمدن ویرانگر بشر‌. در اینجا فقط سکوت مطلق است  و گاهی قطره‌های آب از سقف پرواز کرده و در دل حوضچه‌ای شیرجه می‌روند‌. آرامش این صدا فوق العاده است.افسوس که مسیر رسیدن به این غار دشوار است و گردشگران باید رنج زیادی برای رسیدن به آنجا بکشند. اما شاید هم، همین وضع بهتر باشد. چون نبود گردشگران یکی از دلایل زیبایی این غار شده است. غاری که در آن نه نشانی از ته سیگار است و نه قوطی‌های خالی نوشابه.

/ 0 نظر / 6 بازدید